Ustaw jako startową
 

***
Kobiety
Malarstwo
 : News
 
Obyczaje

Click for Monastir Skanes, Tunisia Forecast

 

 




 

TRADYCYJNE REKWIZYTY

Chéchia (szeszija)

Tradycyjne męskie nakrycie głowy w Tunezji to Chechia. Tradycyjnie tylko w kolorze czerwonym, obecnie w wielu kolorach, również w wersji dla kobiet z różnymi wzorami. W ostatnim wieku nastąpiła komercjalizacja i chechija jest eksportowana do wielu krajów bliskiego wschodu i na Bałkany. Noszona jest obligatoryjnie przez ministrów i sekretarzy stanu na uroczystościach religijnych. Szesnasty marca w Tunezji jest dniem tradycyjnego stroju, wszyscy tego dnia zakładają tradycyjne stroje. Mężczyźni zakładają tradycyjna - joubba'e (sukienkę) natomiast kobiety mają więcej możliwości w wyborze tradycyjnego stroju. Strój kobiecy - galabija składa się zazwyczaj z wielu różnych elementów i jest odmienny w każdym regionie lub miejscowości.
Na suku "chaouachis" w Tunisie znajduje się największy warszatat produkujący schechije według tradycyjnych wzorów. W muzeum Sztuki i tradycji w Tunezyjskiej medinie znajduje się sala poświecona historii i powstawaniu chechiji.

Jaśmin

Jaśmin jest narodowym kwiatem Tunezji i integralną częścią Teunzyjskich świąt. Wieczorami zwykle można spotkać mężczyzn z koszykami pełnymi jaśminu w formie bukiecików nazywanych - machmoum (maszmum) lub w formie naszyjników (które sprzedają przeważnie za pól dinara). Zwykle Tunezyjczycy wkładają małe bukieciki jaśminu za ucho. Podarowanie komuś takiego bukietu jest aktem okazania sympatii.

 

 


Tradycyjne stroje ślubne z centralnej Tunezji


Tradycyjne suknie ślubne z północy Tunezji.
Muzeum w Sidi Bou Said.


Henna na rękach panny młodej
(uroczytości ślubne-południe)


Khôl

Tunezyjskie kobiety dla podkreślenia oczu używały dawniej Khol do makijażu. Zrobione ze sproszkowanego rodzaju kamienia i pestek daktyli perfumowane drzewem sandałowym. Nakładane było bardzo cienkim delikatnym patyczkiem zrobionym z drzewa oliwkowego.

Khomsa (homsa)

W Tunezji jak w każdym kraju śródziemnomorskim i arabskim panuje dużo przesądów na temat rzeczy przynoszących pecha. Dla ochrony przed pechem Tunezyjczycy noszą na szyi znak Khomsa (od arabskiego chamsa, to znaczy pięć) inaczej znany pod nazwą - ręka Fatimy.

TRADYCYJNY TANIEC

Raqs al Juzur (pot dance) - Tradycyjny taniec pochodzącący z wysp: Djerby i Kerkennah. Taniec ten wykonują tak samo mężczyźni jak i kobiety. Tańczą balansując z naczyniami ceramicznymi. Taniec ten jest improwizowany głównie na tradycyjnych weselach. Tańczący wykonują twistujące ruchy biodrami z umieszczonymi na głowie naczyniami z wodą.

Raqs al Maharem (scarf dance) - Oryginalnie był to taniec kawiarniany (rodzaj flirtu), nabrał bardziej patriotycznego znaczenia, kiedy tańczący zaczęli używać szarf w kolorze czerwonym i białym wspierając w ten sposób ruch niepodległościowy z 1950 roku. Po odzyskaniu niepodleglości stał się tańcem narodowym.

Tradycyjne kostiumy do tańca, zdjęcia i inne informacje. ...Więcej (Min: opis tradycyjnego wiejskiego ślubu z południa Tuenzji, relacja z 1979 roku).

Inne tradycyjne tańce oriantalne.

TRADYCYJNE WESELE

Patrz TUTAJ (opis Tunezyjskiego ślubu - tekst po angielsku - blog Amerykanki zamężnej z Tunezyjczykiem).
Zdjęcia rodzinne pary Tunezyjsko - Fińskiej.
W dawnych czasach istniał zwyczaj zapalania świecy przez pana młodego w oknie sypialni podczas nocy poślubnej, co miało potwierdzić publicznie że kobieta była dziewicą.

Henna - proszek z henny rozrobiony z wodą tradycyjnie używany jest przez kobiety do malowania rąk i nóg - daje kolor czerwony (również używany na przemian z harqussem). Tradycyjnie wieczór panieński w Tunezji nosi nazwę - Henna, ponieważ podczas jego trwania panna młoda zostaje przyozdobiona wzorami z henny (na rękach i/lub nogach).

Harquus jest stosowany jak henna bądź używany naprzemian z henną (daje kolor czarny). Harquus trzyma się na skórze kilka tygodni dłużej niż sama henna. Stosowany jest również do trwałego tatuażu jeszcze do dziś przez kobiety Berberyjskie (często umiejscowiony na twarzy w wypadku Berbrów).

Pasta cukrowa - jest to syrop z cytryny i cukru z dodatkiem ziół, tradycyjnie używany przez arabskie kobiety do depilacji ciała. Daje lepsze efekty niż wosk. Tradycyjnie przed slubem kobieta powinna wydepilowac cialo a mezczyzna ogolic, rowniez w miejscach intymnych.

Tfal - (Ghassoul) rodzaj glinki stosowany przy produkcjii naturalnych tunezyjskich kosmetyków.



Berberka z tatuażem na twarzy

      Ślub Berberyjski 

Tradycyjne stroje-Galabije przywdziewane z okazji różnych uroczystości rodzinnych (z połudn. i centralnej Tunezji).

 

Tradycyjne stroje z różnych regionów Tunezji

 

 



 

 


Tradycyjny strój kobiecy z południa.


Kobieta po prawej w tradycyjnym Safsari.

Patrz tradycyjne stroje z KONKRETNYCH miast Tunezji.

Każdy region Tunezji ma własny tradycyjny strój (szczególnie zróżnicowane są stroje kobiece) czasem różnią się od siebie zasadniczo (co widać porównując tradycyjny strój ślubny z północy Tunezji z trad. strojem Berberyjskim).

Starsze kobiety szczególnie podczas upałów zarzucają na ubranie Safsari - biały jedwabny szal (3 x 1,80 m) noszony tradycyjnie przez kobiety poza domem w czasach kolonialnych (przed 1956). Założony wokół ubrania na piersi, a z drugiej strony zarzucony na głowę lub ramiona, obecnie w nieco uproszczonej formie. Noszony przeważnie przez starsze kobiety kiedy słońce jest w zenicie, sciagany z głowy po schronieniu się przed słońcem w budynku, w taksówce itp. Odpowiednik europejskiego kapelusza, potocznie zwany "przenośną klimatyzacją". Patrz TUTAJ jak wygląda Safsari.

Młode Tunezyjki na codzień pod względem stroju nie różnią się od Europejek, jednak na rodzinne uroczystości zawsze przywdziewają tradycyjną Galabije (różną w zależności od regionu kraju). Wraz z tradycyjną biżuterią (na południu sznurami pereł oraz złotymi łańcuchani z wisiorami w kształcie dłoni Fatimy, bransoletami na rękach i nogach itp). Zwykle kobiety w takich tradycyjnych bogatych strojach można zobaczyć z europejskim wachlarzem bądź plecioną z palmy chorągiewką - wachlarzem w ręce.

 


Młode Tunezyjki na codzień (nie w strojach tradycyjnych).

 

 

Kafeterie, szisza

W Tunezji można znaleźć 2 rodzaje kafeterii. Pierwsze zwane "chabia" gdzie wieczorami gromadzi się głównie męska część społeczeństwa, aby zapalić sziszę (fajkę wodną), poplotkować i zagrać w karty - remika i qurante (są to miejsca mało eleganckie gdzie dostępna jest tylko kawa i herbata, bardzo sporadycznie można tam spotkać kobiety) oraz drugi rodzaj kafeterii schludniejszych z bogatszą ofertą w karcie również dostępną sziszą, gdzie spotyka się mieszane towarzystwo przy sziszy i zielonej herbacie z prażonymi piniami lub migdałami. Ocenia się, że 60% męskiej populacji Tunezji to palacze sziszy. Szisze w kafeteriach są darmowe, płaci się jedynie za tytoń (0,5-2 DT).

Chicha inaczej Narguile, od zawsze obecna w krajach arabskich i muzułmańskich. Palenie szhiszy znaczy palenie tombaku w fajce wodnej. Tombak jest to mokra perfumowana tabaka zazwyczaj z domieszka miodu, która układa się na górze sziszy. Dym wychodzi jedna rurka ale wcześniej przechodzi przez wodę znajdującą się na dole fajki. W przeszłości mieszano tombak z haszyszem stąd druga nazwa nargile to schisza. Zwykle bogato zdobiona kiedyś wykonana w srebrze z kryształowym pojemnikiem na wodę, traktowana jak dekoracja.

 

 

Scena w Hammam z filmu Halfouine
(dzieje się w latach 60)

 

 


Rycina przedstawiająca łaźnię turecką.

Hammam

W łaźni publicznej (hammam) koncentruje się życie społeczne miast Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu. Jest ona czymś więcej niż tylko budynkiem, gdzie można się umyć. Tak jak łaźnia rzymska, jest miejscem pogawędek i spotkań.
Każde miasto ma łaźnię, używaną w różnych porach przez mężczyzn i kobiety. W większych ośrodkach są osobne łaźnie dla obu płci. W rejonach turystycznych można spotkać koedukacyjne łaźnie - dla turystów.
Mężczyzna po zapłaceniu 1,5 D.T. otrzymuje fouta - bawełniany ręcznik kąpielowy, którym opasuje biodra (tradycyjnie w hammam nie kąpią sie nago) i szorstką rękawicę do usuwania brudu i martwej tkanki skórnej po pobycie w saunie Zazwyczaj może tez skorzystać z masażu.
Kobiety zazwyczaj nie otrzymują ręcznika, powinny więc pamiętać o przyniesieniu własnego. Kąpią się zwyczaj w bieliźnie (lub stroju kąpielowym), trzeba więc mieć suchą bieliznę do przebrania. (Pascal)
Po wejściu do Hamman zostawia się swoje rzeczy wraz z ubraniem w szafce. Pierwszą czynnością jest pobyt w saunie, następnie odbycie masażu (zazwyczaj wykonywany przy pomocy rękawicy z owczej lub wielbłądziej wełny, dla mężczyzn pod nazwą "Tayeb" dla kobiet "Harza"). Następnie korzysta się z prysznica (w dawnych czasach trzeba było zabrać ze sobą naczynie do polewania lub wypożyczyć na miejscu). Ostatnią czynnością w hammam po umyciu całego ciała jest odpoczynek w specjalnym pomieszczeniu gdzie przywraca się ciału odpowiednią termikę, zazwyczaj w pozycji leżącej (w międzyczasie można napić się wody sodowej).

 



 

INNE

"Pachnący ogród" (The Perfumed Garden) Cheikh'a Nefzaoui - arabska "Kamasutra" z 16 wieku.

"Pachnący ogród", traktat erotyczny Cheikha Nefzaui, pisarza z Tunisu pochodzący z XVI wieku. Traktat składa się z 20 rozdziałów, porównywany jest z Kamasutrą w literaturze arabskiej.

 

Galeria zdjęć z końca 19 i początku 20 wieku.*

 


< Tunezyjska modelka Afef w tradycyjnej scenerii.

 

 

    

 

tanie wycieczki itp.

LINKI. Hotele
:

::Residence:: Tunis

.
 
,
Portal Tunez.
(po francusku)

.
c
 Monastir.org  
Tunisiaculture
Djerbaexplore
 Tradycyjne
 rekwizyty
- Chechia
- Jaśmin
- Khol
- Khomsa
 
 Tradycyjny  taniec

 Tradycyjne  wesele
 
 Tradycyjne  stroje
 Kafeterie,  szisza
 Hammam
 Inne
.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

  

2004-2005. Webdesign n.d..   .    .   .          @Admin.